İşte o yazı...
"Aslında bu kadar kayıptan sonra, gidişatı değiştirecek hamleler ve duruşlar ortaya çıkar diye beklenir. Son yazımın bitiş bölümüne “Galatasaraylı futbolcular bu duruma yeter demeli” diye yazmıştım. Çünkü bu işi değiştirecek yegane karakter onlardı. Çünkü, Mancini'den durumu iyi hale çevirmek için birşeyler beklemek şöyle dursun olanı daha kötü hale getirmese yeter. Hangi maçta kimi oynatacağı belli olmayan bir hocanın takımı da nerede, ne oynayacağını bilemez. Konyaspor maçına tadımlık Eboue hamlesi ile başlayan Mancini, asıl tatlı sürprizi ikinci yarıya sakladı. Anlaşılır gibi değil. Deplasmanda, tarihe geçecek kötü sonuçlar alan bir takımın hocasının bu durumu normal karşılayacak şekilde rahat olması daha da garip. Maçın ikinci yarısında, takım baskı kurmuş ve rakip alanda oynuyorken, gol bulmaya yakınken ve gole ihtiyacın varken Umut'u çıkarıp “Küçük Drogba” etkisi yaşatmak Mancini'ye has bir durum. Yaptığı geç kalmış değişiklikler, almadığı riskler, yapamadığı ve anlaması mümkün olmayan son dakika Ontivero değişikliği Mancinizm yansımasıdır. Galiba Ontivero'yu oyunu soğutmak için almak istedi.
BUNLAR NE Kİ...
Mancinizm, en önemli maçlara olmayacak 11 ile çıkmaktır.
Mancinizm, en kritik anlar olmayacak oyuncuları çıkarmaktır.
Mancinizm, işler kötü gidince problemi başkasında aramaktır.
Mancinizm, deplasmanda maç kazanamamayı normal karşılamaktır.
Mancinizm, ligi ve takımını beğenmeyip hedef şaşırtmaktır.
Mancinizm, iyi para kazanıp, hakkını vermeyip ilk fırsatta kaçmaktır.
Mancinizm, rotasyon yapmak uğruna takımı mutasyona uğratmaktır.
Mancinizm, takıma heyecan vermek yerine takımı ruhsuz hale çevirmektir.
Mancinizm, takımına yön vermek ve hedef çizmek değil yolunu kaybetmektir."
"Yazının tamamını Hürriyet Gazetesi'nde okuyabilirsiniz..."
BEŞİKTAŞ
FENERBAHÇE
TRABZONSPOR