İŞTE ALEX'İN O RÖPORTAJI...
"Annem ve babam eğitim almamış. Bana en çok yardım eden şey, salon futbolu oldu. Birçok insanla tanıştım orada. Doktorlarıın, avukatların çocukları ile yaşadım ve aynı sınıfta yer aldım. Sonra Coritiba'ya gittim ve birçok farklı oyuncu ile tanıştım. Palmeiras'a geçtiğimde, ne yapmam gerektiğini arıyordum. Ailem Curitiba'daydı, kız arkadaşım Curitiba'daydı ve Sao Paulo beni korkuttu. Bolca okudum, çalıştım ve insanlarla futbol dışı sohbetler yaptım. Genelde konuyu bilmiyordum ancak yine de duyduğum şeyleri özümseyerek, olayın içine girmeye çalışıyordum. 20 yaşında birçok şey yaşadım ve bunları anlatamıyordum. Ancak şimdi 37 yaşındayım ve anlatabiliyorum."
"FUTBOLDA BANA BİLGİ YARDIM ETTİ"
"Bilgi, tabii ki futbolda bana yardım etti. Futbolu konuşmak, diğer başka şeylerle de ilgilenmek gibi kafanın açık olmasını gerektirir. Konuştukça, teknik direktörün de senden istediklerini anlarsın. Kariyerimde bunları yaşadım. Hoca çok basit bir şey istiyordu ve oyuncu ya bunu duymazdan geliyor ya ilgilenmiyor ya da satılmak için anlamazlıktan geliyordu."
"KULÜPLER BİR ROBOT İSTİYOR"
"Futbol kulüplerinin en az üzerine düştükleri konu 'insan', onları bir vatandaş yapmak. Kulüpler bir robot istiyor. Bu robot sahaya çıkmalı ve problemleri çözmeli. Eğer çözmezse, onu indirir ve başka robot getirirler. Bunu sadece Brezilya ile sınırlayamayız. Cruzeiro'da bunu yaşadığımı hatırlıyorum. 13-14 yaşında çocuklar, farklı yerlerden, ailelerinin güçleri ile kulüplere geliyorlar ve kulüp genellikle ellerini yıkayıp, onları bir futbol oyuncusu şekline sokmaya çalışıyor."
BEŞİKTAŞ
GALATASARAY
TRABZONSPOR