Erman Toroğlu'nun Sabah Gazetesi'ndeki köşe yazısı
Fenerbahçe'nin bu sene seyrettiğim ikinci iyi futbol oynadığı maçtı. Biri Feyenoord maçıydı, biri de bu karşılaşma. Şimdi şunu diyebilirsiniz, "Kardeşim bu Manchester United, yıllardır seyrettiğimiz en kötü Mancehser United!"
Tamam bu yoruma varım. Ben de aynı düşüncedeyim. Ama Manchester United her zaman Manchester United'dır. 90 dakikayı televizyondan seyrettim, şunu gördüm; Fenerbahçe takımının tümü kaleci hariç maç boyunca hep ekrandaydı. En ileri uç ile stoperlerin en gerisindeki arasındaki mesafe hiç bir an 40-50 metre olmadı. Hep 30 metrede kaldı. Ve böyle olunca, özellikle de ilk golü bulunca bu sefer Manchester United sıkışmaya başladı. İlk golü Manchester United bulsaydı, o zaman Fenerbahçe için işler kötü olabilirdi. O zaman mecbur hücum edeceklerdi, arka tarafta açıklar vereceklerdi.
Ama Fenerbahçe erken golü bulup, Manchester hücum etmek zorunda olunca oyun tam Fenerbahçe'nin istediği gibi oldu. Onlar yüklendiler, sarı-lacivertliler kapandı. Topa vurmadan akıllı çıkınca da bu sefer Manchester defansı zorlandı. Bakmayın skorun 2-0 olduğuna.
Maç çok rahat 4-1, 5-1 olabilirdi.
O zaman benim aklıma şu geliyor: Fenerbahçe'de oynayan özellikle de ithal futbolcular yurt dışı maçlarını, hele böyle vitrin maçlarını çok daha fazla özel görüyorlar. Buna yerli futbolcular da ekleniyor o zaman Fenerbahçe'deki bu manzara ortaya çıkıyor. Madem böyle oynuyorsunuz kardeşim, Türkiye Ligi'nde neden saçma sapan işler yapıyorsunuz! Çünkü aynı Fenerbahçe, Feyenoord maçını da oynattı. Artık sarı-lacivertliler bundan sonra bayağı iyi gider dedik. Söyleyenlerin başında da ben geliyorum. Sonra taca çıktık. Aslında Fenerbahçe'nin ana fikri bu. Neden böyle maçlar iyi, neden bazı maçlar kötü?
BEŞİKTAŞ
GALATASARAY
TRABZONSPOR