Türkiye 3-1 Moldova yazar yorumları

Böyle bir tek örnekten ’demek ki yabancı sınırlaması sorun değil’ kesin yargısını çıkarmak doğru olmamakla birlikte, şunu net olarak söyleyebiliriz ki; eğer sınırlama devam etse ne Emre Çolak bırakılırdı ne Çağlar ne Enes. Ve kalmaları için de akıl almaz maaşlar ödenirdi. Bu konuda hiçbir şüphe yok. O zaman konu Altınordu, Bursa gibi altyapı yatırımları yapan kulüpleri ödüllendirmektir. Kısıtlama, yasaklama değil.

Rakibi rencide etmeden...

Maça dönelim. Oyun hakimiyetiaçısından 23.9 yaş ortalamalı bir takımdan fazlasını gördük. 4-3-3’te ’Patron’ Oğuzhan - Emre - Okay üçlüsü gayet başarılıydı. Cengiz çok iyiydi. Enes gol atmadığı, doğru düzgün pozisyona giremediği bir maçta dahi pozisyon bilgisiyle geçer not aldı. Arkadaşlarını rahatlattı. Emre Mor zaman zaman oyun planına dönünce parladı. Gerisi lunapark şovu hâlâ. Maçın başında attığı çalım üzerine düşünmeli. Evet, ben de yerimden fırladım. Ancak rakibi rencide etmeden bitirmek de mümkün ve çok daha faydalı. Sonraki 4 tekmeyi yememek açısından. Çok yetenekli çok. Öğrenmeyi öğrendiği gün en büyüklerinden olacak.

Mesajınız var!

Önce samimi bir itirafta bulunayım: Maçtan öncesinde onbirler geldiğinde kızgındım. Baştan aşağı değişmiş ve ilk defa yan yana oynayacak genç bir takım ile çıkacaktık hazırlık maçına. "Ne olacak, normal" diyebilirsiniz.
Aslında öyle değil. Bu maç FIFA takvimine göre planlandı, yani puan alıyorsunuz.
Galibiyet halinde sıralamanız değişiyor, bu size çekilecek kuralarda daha avantajlı bir kategori sağlıyor. Oyuncu denemeye elbette varız. Ama onbirde, onbir yapmak, zayıf rakip önünde bile risk demektir. Kazanımlar önündeyken üstelik.
Bir de şunu düşündüm: Sanki çok oturmuş, iskeleti hazır, sakat veya cezalılar dışında değişmeyen bir Milli Takım’a sahibiz de, ilk defa oynayacakları görmek istiyoruz.

Antalya’da Yunus Mallı’yı ilk defa gördük orta sahada. Cenk Tosun daha yeni yeni ısınıyor Milli Takım’a. Üç-dört ayda bir topladığınız takıma, kritik haziran öncesinde bu alışkanlık bir daha yaşatılabilirdi.
Bu endişelerin uzaklaşması, sahadaki "acemi birliğinin" keyifli bir galibiyete imza atmasının birinci nedeni, Eskişehir seyircisi oldu.
Bir futbol şehrinde, takımın nasıl destekleneceğini bilen bir taraftar grubu önünde, müthiş bir tribün senfonisini de izledik.
İlk milli maç deneyimini, kırk yıllık Milli Takım seyircisi gibi yaşattılar bize.

Sonrasında ilk 45’in neredeyse tamamına yayılan önde baskı isteği... Bize topa sahip olma avantajını getirdiği gibi, seyirciyi de rüzgara kattı, Moldova takımını da çaresiz bıraktı. Emre Mor kendi resitalini yaptı. Yine bir duran top golü izledik Ahmet Çalık’tan. O ıskalasaydı Enes Ünal hazırdı aynı yerde. Cengiz Ünder’in füzesinin arkasında oyuncunun yüreği vardı.
23 yaş ortalamasıyla, üst tarafa en az dört oyuncu çıkartabilecek bir takım izledik. Fatih Hoca da bazılarına "Asla yalnız değilsiniz" diyebileceği bir maç performansına kavuştu. "Yenilenme" deniyorsa eğer, sezon başının "kara listesindekiler" sıralarını beklesinler asıl...

Gençlerin formu sevindirici

A Milli Takım, sahaya 24 yaş altı gibi genç bir kadroyla çıktı. Dünkü coşkulu oyunu ve skoru gördükten sonra Ay-Yıldızlı takımın geleceği parlak diyebilir miyiz?

Bunu demek öyle kolay değil tabii ki. Gerçekten genç bir kadroydu. Ve oyun olarak da istenilen şeyleri verdi belki ama tek bir maçla ve Moldova etkisindeki bir rakiple böyle sonuçlar çıkarmak gerçekçi olmaz... Takım olarak dinamik bir Milli Takım gördük.
Bireysel olarak da başta Emre Mor ve Cengiz Ünder olmak üzere öne çıkan oyuncular oldu. İyi geçirdiğimiz bir hazırlık maçı olmasına rağmen her şeyin çok güzel olduğunu söylemek erken olur.

Dünkü genç kadrodan hangi isimler için, "Şu anda A Milli Takım’da forma giyebilirler" diyebiliriz.

Öne çıkan Emre Mor ve Cengiz Ünder’in performansı... Emre Çolak’ın bu seneki formuyla kendisine güvenli oyunu, çalışkan ve arayan bir Enes Ünal’ın varlığı, bunlar çok olumlu görüntüler dün akşam için. Ama dediğim gibi tek bir maçla bazı isimlerin A Milli Takım’da oynayabileceğini söylemek mümkün değil. Kısacası iyi bir hazırlık maçı geçirdiğimizi ve genç oyuncuları gördüğümüzü söyleyebiliriz.

Antalya’nın ardından Eskişehir’de de büyük bir taraftar coşkusu vardı. Anadolu’da oynanan maçlar, Milli Takım’a ekstra bir güç katıyor mu?

Her iki maçta çok coşkulu tribünler gördük. Dün de bir hazırlık maçı ve rakip Moldova olmasına rağmen dolu tribünler ve coşkulu bir seyirci olması, bu maçların neden Anadolu’da oynandığını bize gösterir gibiydi. Çünkü Ay-Yıldızlı ekibin "Milli Takım taraftarına" çok ihtiyacı var. Uzun zamandır özlenen bir tribün bizler için... Ligde bile böyle dolu tribünler görmek çok kolay değil. Çok güzel görüntülerdi.

KIRMIZI, TURKUAZ VE ATATÜRK

MAÇI, takımları, futbolu geriye atalım...
* * *
Bu kadar dünya markası olan, spor olaylarından, spor takımlarına, Euroleague’den Barcelona’ya dünya paralar verip sponsor olan Türk Havayolları’ndan Lassa’ya, Beko’dan DenizBank’a, Seat’tan Doğuş ve Arçelik’e kadar sayısız spor destekçisi firmamız varken, A Milli Takımımız’ın dün geceki maçına TV isim sponsoru Bursa Kebap Evi’ydi.
* * *
Maç başladığında TV başındaki milyonlar ve ben, stadyumda 10 binler, kırmızı forma ve şort ile sahaya çıkan takımı Türk Milli Takımı sandılar. Bilemediler ki, Türkiye’de kırmızı rengi, bedende ve basende değil, bilek üstü çorapta taşımaktır artık yeni moda... Yani kırmızı renk, artık maalesef yere yakın renktir. Moda turkuazdır.

Muhteşem statları inşa eden devlete teşekkürler. Antalya’da, Eskişehir’de bizlere muhteşem bir organizasyonla; statların doluluk oranının yüzde 30’a düştüğü ülkemizde, ne biçimde olursa olsun tıklım tıklım dolu tribünler sunan TFF’ye de teşekkürler...
* * *
Saatin ilk çıktığı yıllarda cepte olması revaçtaydı. Erkekler, sık sık kurulması gereken bu saati yelek sol cebinde taşır, sol eliyle çıkarıp sağ eliyle kurardı. Yeni nesil de bunu alışkanlık yaptı, saatleri sağ elle kurmak için sol bileklerine taktılar.
Terim, tam tersi saati çok az kişi gibi sağ bileğine takıyor. "Solak mı" desem, değil biliyorum. Bildiğim, Türkiye Futbol Direktörü olduğu...
* * *
Finlandiya maçında ilk 15 dakikada gelen ve herkese huzur veren 2 gol gibi dünkü maç da ilk 24 dakikada bitti. Yedek milli takım da, ağabeyleri gibi bir hazırlık maçında olsa da aynı işi yaptı. İlklerin maçıydı.

94 yıl sonra Eskişehir’de ilk milli maç, Emre Mor ve Çalık’ın ilk golleri... İlk defa milli formayla tanışan genç isimler ve de 2 oyuncu dışında (Onur ile Şener) 19-24 yaş aralığında bir milli takım...
* * *
Dışarıdan gelenler, La Liga’dan Çolak, Bundesliga’dan Mor, Çağlar, Mallı... Eredivisie’den Enes ve de içeride G.Saray’da forma giyemeyen Çalık, Trabzon’da yedek Okay ve denenen yeni gençler...
* **
TFF Başkanı Demirören, "Yabancı sayısına sınır getireceğiz" demeden önce, milli formayı giyip kendi takımlarında yedek oturanlara çare bulsun.
* * *
Bu maçın oynandığı stadın isminin Eskişehir Arena olmamasına tamam da, Yeni Atatürk Stadı konulmasına da karşıyım. Atatürk, "Yeni" değildir. Stadın ismi, "Atatürk, Yeni Stadı" olmalıdır.

Umut verdiler


Fatih Terim, Kosova öncesindeki son hazırlık maçını doğru bir rakiple oynadı. Sonuçta Moldova ile Kosova aynı ayarda. Bu hazırlık maçında Terim, resmi maçlarda oynatamadığı oyuncuları da deneme fırsatı buldu. Ve bana göre faydalı bir maç oldu. Türk futbolunun ve A Milli Takım’ın yükünü çekecek oyuncuları izledik. Moldova, ikinci takımımıza bile hafif gelse de kendimizi test edebildik.

Eskişehir de iyi bir sınavdan geçti. Hem tesisleri hem de tribün desteğiyle milli maçları almaya aday olduğunu gösterdi.

Hücum ağırlıklı bir futbol sergiledik. Çok önemli gol fırsatları yakaladık, bunlardan üçünü değerlendirdik. Moldova kalemize bir kez gelip golü attı. Bu da disiplinden uzaklaşma hastalığının sürdüğünü gösterdi.

Gollerin bitirilişi kadar hazırlanışı da güzeldi. Emre Çolak’ın duran top ustalığı alkışı hak etti. Bireysel yeteneklerin takım oyunuyla harmanlanabileceği bir jenerasyon ışığı gördük. Kısacası gençler umutlandırdı.

Bebelerimiz büyüyor

4 günde hem milli takımın oynadığı futbola, attığı güzel gollere doyduk hem de önce Antal-ya’da dün de Eskişehir’de gerçek milli takım taraftarına kavuştuk. Yani 4 gündür çok keyifliyiz. Bu nedenle Fatih Terim, futbolcularımız ve mükemmel evsahipliği yapan Antalya ve Eskişehir taraftarlarına teşekkürler, teşekkürler, teşekkürler.

CUMA günü ağabeyler, dün de bebeler sahadaydı. Yaş ortalaması 24’ün altında olan futbolcu kadrosuyla çıktık. Hem çok güzel bir futbol izledik hem de bu futbolu süsleyen mükemmel golleri ayakta alkışladık. İlk golde yarım metre içinde Emre Mor’un önce defansı, sonra kaleciyi geçip topu ağlara göndermesi mükemmeldi. Yalnız bu golde Oğuzhan’ın asistinin mükemmelliğini de unutmayalım. Sonra Ahmet ve Cengiz’in golleri pasta üzerine çilek gibiydi.

FUTBOL da güzeldi, goller de. Ama beni en çok mutlu eden oyuncuların maçın hiçbir anında
disiplinden hiç kopmamalarıydı. İlklerin gecesi de yaşandı dün.

1- İlk kez Eskişehir’de milli maç oynandı.
2- Harun, Serdar ve Deniz ilk kez A Milli oldu.
3- Emre Mor, Ahmet ve Cengiz A Milli Takım’da ilk gollerini attılar. Ne mutlu onlara.

ŞENER’E YAKIŞMADI

Son dakikada yediğimiz golde Şener gibi tecrübeli bir oyuncunun o çalımı yememesi gerekiyordu. Başta söylediğim gibi hem Antalya hem de Eskişehir taraftarına notum 10 üzerinden 10. Ama Eskişehir taraftarı bu konuda bir adım önde. Ve inanıyorum ki Konya gibi, Antalya gibi, Eskişehir gibi milli takım taraftarı olduğu sürece İstanbul milli maçı biraz zor görür.

TFF’nin hem Antalya’da hem de Eskişehir’deki organizasyonu mükemmeldi. Bunun başrol oyuncusu Cengiz Zülfikaroğlu. Ona da büyük bir alkış.

Terim’in eseri

Dün maça başlayan kadroda 23 yaş altı tam 6 futbolcumuz vardı. Üstelik bu oyunculardan dördünün adı, gelecekte yıldız olabilecek futbolcular listesinde yer alıyor (Enes, Cengiz, Emre Mor, Çağlar). Avrupa’nın önde gelen kulüplerinde oynayanları dahil, hepsinin performansı Avrupa’da pek çok kulüp tarafından yakından izleniyor.

Orta saha ve defansın merkezi 25 yaşın altında oyunculardan kuruluydu. Onur, Şener ve Güray yaşça takımın büyükleriydi ki, hiçbiri 30’unda değil. En yaşlı oyuncumuz Onur Kıvrak 29 yaşındaydı.

2018 Dünya Kupası elemelerine başladığımızda yazdan kalma futbolcu-hoca kavgası ile moralsizdik ve 3 maçta sadece bir puan toplayabilmiştik.

Türkiye’nin yarısı Fatih Terimci, diğer yarısı Arda Turancı olmuştu. "Kim haklı?" sorusu ile yapılan magazinsel haberler revaçtaydı.

Kendi adıma Fatih Terim eleştirilerimin sebebi dünkü kadroydu. Türk Milli Takımı’nın büyük bir potansiyeli vardı ve biz bu potansiyeli ortaya koymak yerine kısır bir tartışma denizinde boğulmamak için çırpınıp duruyorduk.

Sistem kurup o sistemin içerisindeki bu genç yeteneklerle geleceğe umutla bakacakken ’güç savaşı’ hikayeleri dinliyorduk. Üstelik başımızda Avrupa Şampiyonası’na giderken bunu başarmış bir hocamız varken.

Tartışma bıçak gibi kesip atıldığı günden bu yana Milli Takım huzurlu. A Milli Takım özverili oynuyor, gençler potansiyellerini gösteriyor. Bunu başaran Fatih Terim’dir. Bu tablo onun eseridir. Eleştirmiş biri olarak, övülmesi gerektiği zaman çekinecek değilim.

Dün sahaya çıkan 11 futbolcunun 8’i Türk kulüplerinin alt yapısında yetişti. Eleştirel bakarken eksikleri göstermek doğru ama her şey kötüymüş gibi davranmamak gerektiğini gösteriyor. Gençlere daha fazla güvenmemiz gerektiğini de…
Daha geçen yıl bu zamanlarda İstanbul’da yaşarken yetenekli ama futboluna yazık etmiş futbolcu olarak değerlendirilen Emre Çolak’ın futbolunu gördünüz değil mi? Potansiyelini İspanya’ya gittikten sonra sergilemeye başlıyorsa; antrenman sahasında hocasından tribünde taraftarına, maçı değerlendiren yorumcusundan kulüp başkanına kadar futbol değerlendirmemelerimizi gözden geçirmemiz gerektiğini görmeliyiz.

Elbette ne Finlandiya ne de Moldova dünyanın en iyi takımları değil. Ancak gündemimiz suni tartışmalar olmadığında neler başarabileceğimizi gösteren iki maç oynadık! Bunu unutmamalıyız.

Ne öğrendim?

Bundan 3 gün önce neredeyse tamamı yedek kulübesinde oturan futbolcular diziliyor Moldova karşısında sahaya… Trabzonspor forması giyen Onur Kıvrak ve Okay dışında aynı takımdan olan başka iki futbolcu yok sahada. Birbirlerini, bir arada yaptıkları kısıtlı milli takım antrenmanları hariç hiç tanımayan bu 11 genç adam, 4-3- 3’lük dizilişlerine uygun olarak dağılıyorlar sahaya. Her biri elinden gelenin en iyisini yapmaya çalışıyor. Sonunda ilk 45 dakikayı iki güzel golle kapatıyorlar. Bir üçüncüsünü de maç başlayınca atıyorlar. Skorda, Moldova’nın bu maçta ’Varolmama’ taktiği ile oynamasının etkisi de var şüphesiz. Onlar bu ’hazırlık’ maçına pek de hazır gözükmüyorlar ya da canları yorulmak istemiyor! Bu nedenle milli takım rahatça kendi oyununu oynuyor, pozisyon buluyor. Hakkını da vermek lazım: Bulduğu pozisyonları da rahatça değerlendiriyor.

Öte yandan skorun konu dışı olduğu maçlar hazırlık maçları. 150-0 da bitse maç, bizi alıp bambaşka yerlere taşımıyor. Bu yüzden de klasik olarak aynı soruyla başbaşa kalıyor insan: Hazırlık maçından ne öğrenebilir insan?

- Mesela futbolun futbolu seven bir şehire nasıl da yakıştığını hatırlar. Eskişehir’in ev sahipliği; bu sporun taraftarla bütünleştiğinde nasıl büyük bir keyife dönüştüğünü bir kez daha gösteriyor.

- Futbolu severek oynamanın farkını görür. Hemen hepsi ilk kez milli takım forması giyen genç ayakların hem milli formaya hem de futbola duydukları naif sevgi nasıl olup da eğilip bükülüp bambaşka şeylere dönüşebiliyor bu yolda? Sevinçle tribüne koşan gülen yüzler, neden tribüne ’Alın bu da size kapak olsun’ diyen hırs küplerine dönüşüyor?

- Bir de son bir nokta: Bu genç adamlara olmadan ’Oldu’ dememeyi öğretmek lazım aslında. Zira, o kadar yukarıya çıkartıyoruz ki, ’oldun sen oldun’ gazıyla bir anda ’Aaa olmamışsın ama’ dediğimizde çok yüksekten düşüyor, bir daha da kendilerine gelemiyorlar asla!

Teşekkürler Eskişehir, bravo gençler

Futbol kenti, öyle sanıldığı kadar kolay olunmuyor... Eskişehir, bu anlamda inanılmaz, övgüyü de, alkışı da fazlasıyla hak ediyor. Bu kentte, 26 yıl önce Eskişehir-Beşiktaş maçını izlemiştim, o günkü tablo neyse, bugün de aynı. Müthiş bir taraftar desteği var, susmak falan yok, rakibe inanılmaz bir baskı, ay-yıldızlı ekibimize ise adeta moral şırınga ediyorlar. Valla böylesi bir destek karşısında ben bile çıkar oynarım! Hazırlık maçındaki tablo buysa, bir de puan maçını düşünün, adamın elini-ayağına dolaştırırlar! Dememiz o ki, millilerimiz artık gönül rahatlığıyla kritik maçlarını Eskişehir’de oynayabilirler. Elbette karar Fatih Terim hocamızın.

Hani ’hazırlık maçlarında oyuncular konsantrasyon konusunda sıkıntı yaşarlar’ diye yerleşmiş bir düşünce vardır. Valla helal olsun gençlere, bu düşünceyi de silip, attılar dün... Kalecisinden ileri uca kadar herkes arzulu, iştahlı ve de en önemlisi disiplinlinden bir milim uzaklaşmadılar. Skor tabelasındaki rakamlar, böylesi bir takımın yansımasıdır, aferin onlara...

Terim’in geniş kadrosu içinde yer alan bu genç kardeşlerimiz bizce sınıfı geçmişlerdir. Bu düşüncemizin farklı skorla pek bağlantısı yok. Onların arzulu, iştahlı ve de iyi futbollarıyla bağlantılıdır. Dememiz o ki, dünkü takımın içinde, çekirdek kadroyu zorlayacak ve gözün kapalı formayı verebileceğiniz isim bir hayli fazla. İsim vermek, dünkü güzel oyuna gölge düşürmek ve onların şevkini kırmaktan öteye geçmez, ayıp olur.

Ne var ki, Emre Mor, oynadığı futbolla farkındalık yaratıyor, bizleri inanılmaz heyecanlandırıyor. Mor’u izlerken keyif alıyoruz, topu kaptırması bile ona çok yakışıyor, topu ayağına aldığı anda rakip için başlı başına bir tehlike... Dememiz o ki, Emre Mor sadece yetenekli değil, olağanüstü bir futbolcudur. Attığı ilk golümüze bakın, buram-buram teknik kokuyor, genç olmasına karşın o soğukkanlılığına ne demeli?

Gençlerin diğer bir özelliği ise Moldova’ya maç süresince çok ciddi bir pozisyon vermemesidir... Takım savunmasını da bizce harika yaptılar, uzatma dakikalarında Moldova’nın tek golüne engel olamadılar ama olsun, bu onların güzel futboluna asla gölge düşürmez...

Bize böylesi soğuk gecede içimizi futbolla ve de gollerle ısıtan, gençlerimize, tribünler de bir dakika susmayan o güzelim taraftarlara binlerce teşekkürler.

Geleceğimiz aydınlık

Dünya Kupası Eleme Grubu maçında Finlanda’yı 2-0 yenen milli takımımız, hazırlık maçında Moldova’yı konuk etti. Eskişehir’deki maça son derece genç bir kadroyla çıkan Fatih Terim, geleceğin milli takımını görmemiz için önemli bir fırsat verdi. Gencecik pırıl pırıl bir kadroyla sahaya çıkan Ay-Yıldızlılar oyuna ağırlığını koymakta zorlanmadı. Oğuzhan ve Emre Mor’un orta alanı kurguladığı milli takımımızın golü bulması zor olmadı. 14. dakikada Oğuzhan ceza sahasına koşu yapan Emre Mor’a yerden oynadı.

Topu önüne alan genç oyuncu kaleciden de sıyrılarak skoru 1-0’a getirdi. İştahlı gençler her geçen dakika baskıyı artırdı. Özellikle Emre Mor topu her ayağına aldığında Moldovalı oyuncuların tek yapabildiği faul yaparak oyunu durdurmak oldu. 24. dakikada ise Emre Çolak kornerden ortaladı Ahmet ceza sahası içerisinde kafayı vurdu ve topu ağlara gönderdi: 2-0. İlk yarısını kusursuz oynadığımız mücadelede soyunma odasına 2-0 önde giderken, Moldova’nın tek bir atağı dahi yoktu.

Her alanda üstündük

İkinci yarıya da iyi başlayan taraf biz olduk. 51. dakikada Cengiz, ceza yayı üzerinden düzgün vurdu farkı üçe çıkarttı:3-0. Hazırlık maçı olmasına karşın oyun disiplininden bir an kopmayan Ay-Yıldızlı oyuncular futbollarıyla her geçen dakika büyüdü. Sahanın her bölümünde rakibinden çok üstün olan millilerimiz sürekli golü kovalayan taraftı. 46. dakikada Onur’un yerine kaleye geçen Harun ve 65’te Oğuzhan’ın kenara gelmesi ile oyuna dahil olan Deniz ilk kez milli formayı giydi.

Bu güzel akşamda gençlerimiz gözümüzün pasını silerken bir parantez de Eskişehirli futbolseverlere açmak gerekir. Stadı tam anlamıyla dolduran Eskişehirliler, bir an olsun desteklerini kesmediler. 90 dakika boyunca itici güç olan tribünler gösterdi ki, milli takımımızın artık bir evi daha var. Uzatma anlarında Ginsari’nin ayağından yediğimiz gol ise nazar boncuğu oldu. Baştan sona üstün olduğumuz mücadeleden 3-1 galibiyetle ayrılırken gelecekte bizleri güzel günlerin beklediğini de gördük.