Galatasaray 4-0 Adanaspor yazar yorumları

İstedikleri fazlasıyla oldu


Bu oyunda eksik kalan takımın pas oyununa alışkanlığı, Podolski’nin -o pozisyon icin en uygun oyuncu olduğunu düşünsem de- Yasin ve Rodrigues’i oyuna sokmakta zorlanması oldu. Ancak Itandje’ın büyük hatasıyla gelen gol, Adana’nın direncini düşürdü. Tudor’un istediği şekilde 2. gol gelince Galatasaray diğer plana geçti. Oyun merkezini geri çekti. Kontra beklemeye başladı.

Oyun organizasyonu iyi olan bir takımla karşılaşıyor olsalar buna itiraz ederdim. Çünkü kağıt üzerinde kontracı gibi duran Rodrigues gibi bir oyuncusu olsa da geçtiğimiz haftalarda bunu yapabildiklerinin söylemek güç. Ancak Adanaspor’un durumunda Tudor’un istediği fazlasıyla oldu. Hem de Galatasaray’da Cavanda stoper, Yasin sağ bek, Josue de savunmanın önünde oynarken. Tudor ve Galatasaray açısından moral verici bir galibiyet oldu. Bu oyunun ne kadar sürdürülebilir olduğu ise önümüzdeki haftalarda daha ciddi rakiplere karşı belli olacak.

Adana aldatmasın

Öncelikle Adanaspor için çok üzüldüğümü söyleyeyim... Ruhen, bedenen bitmişler ve küme düşmüşler... Dün gece bunu çok net gördük. İlk yarıda biraz direnmeye kalktılar, bazı kontralara da iyi çıktılar, hatta pozisyon da buldular ama ikinci yarı, Adanaspor PAF takımı çıksa çok daha iyi mücadele ederdi. Adana’nın durumu, böyle olunca da Galatasaray özellikle ikinci yarı şov yaptı. Bu farklı galibiyet, belki biraz moral verecek ve 3 puan da haftaya oynanacak Başakşehir maçı için iyi olacak hepsi bu... Peki gelelim dün gecenin kazananlarına...

Rodrigues ve Linnes, Galatasaray’daki en iyi maçlarını oynadılar. Aylardır eleştirilen Linnes, Galatasaray’ın ikinci yarıda bulduğu gol ve penaltı pozisyonlarının hepsinin içinde. İlk yarıda, Adana’nın direncini kıran isim, kalecisi Itandje oldu. Arka direkten Podolski’nin kafa ile şişirdiği topu tuttu, içeri aldı. İkinci yarıysa Galatasaray için yukarıda da belirttiğimiz gibi tam bir antrenman maçı oldu. İkinci gol muhteşem... Linnes, Eren ve sonra da topu alıp, alışı ile birlikte defansın arkasına kat eden ve mükemmel vuran Rodrigues. Ardından penaltılar geldi ve Galatasaray sonuçta kazanması gereken bir maçı hiç beklemediği bir kolaylıkla kazanmayı bildi. Ama ilk yarıda rakibe verilen pozisyonları Tudor’un iyi analiz etmesi lazım. Defansın arkasına atılan toplarda rakip biraz çabuk olsa ya da final paslarını iyi kullansalar, golü yerlerdi.

Hakem Yaşar Kemal Uğurlu’nun bu sene birkaç maçını seyrettim, iyiydi... Ama dün gece bu yılın en iyi hakem yönetimlerinden birine şahit olduk. Faul tespitleri, kart uygulaması, yer tutuşu kusursuz. Verdiği iki penaltıda da yüzde yüz haklı. İlkinde Adanasporlu oyuncu, öndeki Galatasaraylı oyuncuya hem diziyle vuruyor hem de abanıyor. İkinci penaltıda ise ceza alanının hemen içinde Adanasporlu oyuncu kolunu kaldırıp, topu kesiyor.

4’lü defans... Ama nasıl?

Dün gece yüksek tempolu bir ilk yarı izledik. Galatasaray, taktik strateji olarak, önde basarak, rakibi hataya zorlayıp, ofansif etkinlik sağlamak istiyordu. İleride kaptırılan toplardan sonra da geriye çabuk geliyorlardı.
Takım olarak tempoları ve kazanma arzuları da oldukça yüksekti. Ama bu artılara rağmen, yine de ilk 45 dakikayı mercek altına aldığımızda üretkenlik sağlanamadığını görüyoruz. Bu yarıdaki tek gol, kaleci hediyesiydi. Tek pozisyon da yine kaleci İtandje’nin kurtardığı Eren’in kafa vuruşuydu. Zaman zaman da Adanaspor’un tehlike kokan ani atakları gelişti.
Bu da 4-2-4 sisteminde sürekli önde oynamanın taşıdığı risklerden kaynaklanıyordu.
İkinci yarı başında Rodrigues’in mükemmel golünden sonra Adanaspor, oyun disiplininden koptu. İlk yarıdaki az hatalı takım savunmaları, ciddi arıza göstermeye başladı.

Ondan sonra da kendini fazla sıkmadan Galatasaray farka gitti.
Dünkü Galatasaray izlenimlerimi kısaca aktarmak istiyorum: Riekerink döneminde Galatasaray, sürekli pas yaparak, "Top bende kalsın" diyordu.
Dün gece ise hiç yan pas yapmadan sürekli öne doğru oynayan bir Galatasaray sahada vardı ama bu oyun tarzını da sürekli böyle devam ettirmek zorluk derecesi yüksek maçlarda başa iş açar. Tabii ki gerektiğinde de kontrollü anlayışa rağbet etmek lazım.
İkinci önemli konu: Eskiden Galatasaray ileride kaptırdığı toplardan sonra üç-dört kişi oyunda yoktu. Bu defa herkes elinden geldiğince defans yapmaya çalışıyor. Fizik olarak da gelişime açık görünüyorlar.
Şimdi gelelim dün gecenin en önemli olayına... Tudor, 3’lü defanstan vazgeçti.

Daha önceden de bu maceraya girmemesi lazımdı. Ama bu 3’lü defans beynine o kadar işlemiş ki dün uygulattığı düzen tam 4’lük defans değil, çoğu zaman 3’lüyü andıran, kaydırmalı bir 4’lü defanstı.
Linens’in dün geceki konumunun gözden kaçırılmaması lazım.
Adanasporlu futbolcular ellerinden geleni iyi niyet içinde sahaya yansıtıyorlar ama Gaziantep ve Kayserispor’un ara transferdeki hamlelerinden sonra kadro olarak maalesef ligin en zayıf takımı Adanaspor.

Tudor 3’lü defanstan vazgeçti. Ama bu beynine o kadar işlemiş ki dün uygulattığı 3’lüyü andıran kaydırmalı 4’lü defanstı.

Carole dönse de Linnes oynamalı

Milli maçlar arası Galatasaraylı oyunculara yaramış. Igor Tudor, isme göre değil performansa dayalı bir takım sahaya çıkardı ve karşılığını aldı. İlk dakikadan itibaren Adanaspor karşısında coşkulu, istekli, mücadele gücü ve koşu kalitesi yüksek bir Galatasaray izledik. Üçlü defansın bu coşkuya rağmen zaman zaman aksadığını da gördük. Özellikle ilk yarıda Adanaspor’un hücuma çıkaracağı ve defans arkasına koşu yapabileceği çabuk oyuncuları olsaydı, Galatasaray kalesinde pozisyon da görebilirdi ama Josue-Selçuk ve Podolski’nin istekli oyunu Galatasaray’ı öne taşıdı. Özellikle forma bulduğu her maçta iyi oynamasına rağmen kulübede oturmayı hak etmeyen Linnes, sol kanattan Galatasaray adına etkili bindirmeler yaptı. Tudor’un, Carole iyileşse bile Linnes’e haksızlık yapmaması ve oynatması gerekiyor. Yasin ve Rodrigues’in ilk yarıdaki performansları saman alevi gibiydi.

İki oyuncunun yer değiştirmeden bir 45 dakika oynamaya çalışmaları Adana defansı tarafından kolay marke edildi. Geniş alan oyuncusu Rodrigues’in Cavanda’dan sıkışık alana top istemesi hataydı. İkinci yarı Rodrigues, bu ısrarından vazgeçip, kendisini boş alana atınca önce mükemmel bir gole imza attı, sonra da oyununun kalitesini artırdı.

Yasin, 5 kilit pası rakibe attı ama Linnes’in kazandırdığı penaltıda topukla verdiği pas akıllıcaydı. Tudor’un heyecanına ve coşkusuna saygı duyuyorum ancak oyunculara kenardan müdahale etmeyi de öğrenmeli.
Özellikle ilk yarı Rodrigues-Yasin ikilisinin kanat değiştirmeleri yapmamasına müdahale etmemesi büyük hataydı.Tudor’la birlikte performansı yükselen Selçuk, iki kaliteli penaltı golü atarken, sahanın her yerine bastı.

Tudor’un sarı kart sınırındaki Selçuk’u çıkarması doğru bir hamleydi. Podolski’nin golünden sonra gözüm kulübeye takıldı.

Oynamayan oyuncular oynayanlara önce saygı duymalı. Golden sonraki kulübenin hali dostlar sevinirken görsün geçiştirmesiydi.
Hakem Yaşar Kemal Uğurlu’yu geçen yıl çok ağır eleştirdim ama haftalardır izliyorum, maç içinde çok ’cool’ takılıyor. Oyunu kesmiyor, ikili mücadelelere kurallar ölçüsünde izin veriyor. Belli ki Uğurlu, hakemliğini geliştirmeye kendini adamış. İyi maç yönetti.

Igor Tudor’un Carole iyileşse bile Linnes’e haksızlık yapmaması ve oynatması gerekiyor.

Ucuz lokma

’’Bu maçta Levent Hoca’nın bir Süper Lig takımı yönetmek için birkaç fırın ekmek yemesi gerektiğiortaya çıktı’’

Fatih Terim’in asistanlarından genç hoca Levent’in Adanaspor ile buluştuğu günlerde ilk iki maç için çok olumlu yorumlar yapmıştım. Ama haftalar ilerledikçe Levent Hoca’nın bir Süper Lig takımı yönetmek için birkaç fırın ekmek yemesi gerektiği ortaya çıktı. Hâl böyle olunca da Galatasaray’ın riskli 4-2-4’ü hemen hemen hiçbir arıza vermeden maçı farka taşıma faktörü oldu.

Podolski’yi Eren’in arkasında kullanan Tudor, kaydırmalı arka dörtlüyle Selçuk-Josue yalnızlığına bir çare düşünmüştü. Yasin ve Rodrigues’in kenar oyunlarına sadece Linnes ortaklık ederken, Cavanda ve Yasin "Bizi Galatasaray’dan gönderin" mesajı verircesine rakibin futbol fukaralığına tarihî cezalar kesilmesinin âdeta önüne geçti.
Galatasaray o kadar rahat bir oyun oynadı ki, riskli dizilişi bile 1-2 üfürükten pozisyondan fazlasını sunmadı. Hele hele daha önceki takımlarında alkış toplayan Adanaspor kalecisi Itandje’ın kaledeki skandal duruşu her şeye izin verirken maçın hakemi penaltıları verirken doğru görüş sahibi oluyor ve bize net bir hakem fotoğrafı veriyordu.

Galatasaray, tarihî rakiplerinin kazandığı haftada onlardan geri kalmış olmanın sancısını çekmek yerine net averajlı bir oyun kazanırken Başakşehir’in başına dert olabileceğinin de sinyalini veriyordu. Bu arada Tudor’un statik üçlüden vazgeçmiş olması acaba kendi görüşünü değiştirmesi mi, yoksa birilerinin müdahelesinden mi kaynaklandı, bunu da çok merak ediyorum doğrusu.

MAÇIN ADAMI

Yaşar Kemal Uğurlu

Çaldığı isabetli düdüklerle net bir hakemlik fotoğrafı verdi.

Tudor’un dönüşü

TRABZONSPOR karşısında alınan mağlubiyetten sonra Tudor’u revizyon yapmaya mecbur eden sebep, kaybın 3 puan olmanın ötesinde kötü oyun ve sistemin iflas etmiş olmasıydı.
Sezonun en kritik evresinde Galatasaray’a gelen, takımı olabilecek en hızlı ve kolay yoldan hedefine ulaştırması gerekirken 3’lü savunmaya dönerek sert bir geçiş ile strateji hatası yapan Tudor, vazgeçti ve eskiye döndü.
Zaman, yeni savunma anlayışının deneneceği ya da sistem değiştirmenin uygulanacağı zaman değildi. Sonuçlar ve oyun beklenenin altında olunca geri dönüş kaçınılmaz oldu. Tudor’un çok inandığı sistemi başaramamış olması, oyuncuların gözündeki itibarında zedelenmeye yol açar.

Trabzon maçından sonra Cavanda tercihi de ilginçti. Sabri bu Cavanda’dan kesin daha iyi. Bir başka dikkat çeken tercih hücumculardaydı. Tudor, takımın üretkenlikte dibe vurmuş olmasını Podolski ile Eren’i beraber oynatarak çözmek istedi fakat değişen çok bir şey olmadı. Takımın iyi savunma yapmadığı, orta sahanın oyun hızını kenarlarda oynayan çabuk ayaklara uyduramadığı, hücumcuların birbirinden kopuk ve uyumsuz olduğu gerçeği değişmedi. Aslında bunları sezonun ortasında gelen bir hocadan beklemek haksızlık olur ama bu beklentiyi oluşturan da Tudor’du.

LINNES DAMGASI

Galatasaray için zayıf rakibi karşısında düşük tempoda oynayarak kazandığı rahat bir maç oldu. Sağ bek görünümlü yeni sol bek Linnes iyi oynadı. Yaptığı bindirmeleri o bölgede oynayan isimlerden görmedik. Kazandırdığı penaltı iyi oyununun ödülü oldu. Takımı yine ayakta tutan koşucu oyuncular Yasin ve Rodrigues’ti. Bu ikili olmasa kaleye gitmek daha zor hale gelir.
Bu farklı galibiyet oyunculara özgüven, Tudor’a moral, yönetime nefes alma şansı verdi. Farklı galibiyet elbette güzel ama rakibin ligin dibindeki Adanaspor olduğunu unutmamak lazım. Kalan maçlarda iddialı rakipler var ve bu maçlar Galatasaray’ın sıralamadaki yerini etkileyecek.

Fatih Terim’i gördüm

Bir zamanların Galatasaray’ı gibiydi dün akşam sarı kırmızılılar.
Hızlı, istekli, baskılı, formda... Basmadık yer bırakmayan Galatasaray...
Tribünlerde çok fazla taraftar olmamasına rağmen gollerle gelen coşku, bir zamanların Galatasaray’ını hatırlattı.
Kenarda Fatih Terim var gibiydi.
Ortada Melolar, eski Selçuklar, eski Sneijderler, forvette Drogbalar ya da Buraklar. Arka arkaya gelen goller.
İzlerken zamanın nasıl geçtiğini anlayamamamızı sağlayan Galatasaray vardı. Baktım bir ara kenara Hasan Şaş ile Ümit Davala’yı gördüm.

Neden hep böyle olmadı?

Baktım, Fatih Terim 4-0’da bile ’çııık çııık’ diye bağırıyor defansa. 5. golü istiyor imparator. Zaman zaman Şaş ile, Davala ile sohbet ediyor. Abdürrahim Albayrak tribünde farka rağmen hop oturup hop kalkıyor.

Böyle bir gece yaşadım dün G.Saray adına bir futbolsever olarak. ’Ne güzel günlerdi’ dedim. Keyif veriyordu ezeli rakibe bile. Kendi taraftarını sarhoş ediyordu o günlerde. Özlemişti G.Saraylılar böyle bir akşamı. Rüzgar tam bir Ali Sami Yen rüzgarı gibiydi.
Sarı-kırmızı olan ne varsa hepsine ufaktan dokunup geçiyordu. Mest ediyordu. İçleri sızlatıyordu. ’Ah’ dedirtiyordu ’ah’. Neden hep böyle olmadı?

O günler çok uzakta kaldı

Kimler Galatasaray’ın bu durumuna sebep oldu? Nerede Terim, nerede o Drogbalar, nerede Buraklar, nerede Melolar, nerede o eski tribün şovları, koreografiler demeyen yoktu.
Tribünler bilakis 4-0’a rağmen ’yönetim istifa, yönetim istifa’ diye bağırıp duruyordu.
O günler çok uzakta kalmıştı anlaşılan. İnanmadım ben de dün geceye. Dün geceki skora. Çok uzaktalardı adını geçirdiğimiz isimler ve tribündekiler.

Ayakta duramayan Kaplan

Ligde kalmak için can çekişen Adanaspor’a pençelerini vurdukça vuran Aslan, aslında o bildiğimiz Aslan değildi. Avını parçalamasına rağmen Aslan’ın yüreğinde derin yaralar vardı.
Saklıyordu yarasını.
Aslan zor durumda. Dün gece geçici bir tokluk yaşadı. Şimdilik karnı doydu ama bu tokluk yarın yine yerini açlığa bırakacak.
O zaman açlık ile beraber yaralar da sızlayacak. Aslan eski aslan değil.
Kükreyemiyor, yaşlanmış.
Gözleri yaşarıyor. Nerede o ormanlar kralı? Nerede o Avrupa Fatihi?
Aldanmayın dün geceye.
Yaralı Aslan’ın karşısında ondan daha yaralı, ayakta duramayan bir Toros Kaplan’ı vardı.
Aldanmayın.

Penaltılar doğru 2 hata var
Gazetemizin yazarlarından Deniz Çoban, Galatasaray - Adanaspor karşılaşmasının hakemi Yaşar Kemal Uğurlu’nun kararlarını değerlendirdi.

Maçın hakemi Yaşar Kemal Uğurlu, ekibi ile birlikte dün gece başarılı bir yönetime imza attı. Özellikle pozisyonlara yakın oluşu ve faullerde yakaladığı doğruluk oranı ilk dakikalardan itibaren işini fazlasıyla kolaylaştırdı.

Maçın 55 ve 58. dakikalarında art arda çaldığı iki penaltı düdüğünde de haklıydı. İki pozisyonda da yeri çok iyiydi ve tereddütsüz bir şekilde beyaz noktayı gösterdi. İlk yarının son dakikalarında Podolski’nin ayağına basan Renan’a ve maçın son dakikalarında Cem Özdemir’in topuğuna basan Sneijder’e göstermediği sarı kartlar, Yaşar Kemal Uğurlu’nun maçtaki ender iki hatasıydı.

Yardımcılar dikkatliydi


Böylesine başarılı bir maç çıkartan hakem için bu iki kart hatası da ’nazarlık’ oldu diyebiliriz. Bir parantez de yardımcı hakemler Serkan Olguncan ve Serkan Çimen için açalım. Maç süresince çok dikkatliydiler ve hatasız bir maç çıkarttılar. Hakemin başarısında onların da payı göz ardı edilemezdi.

Ligin üst kullanım hakkı

’’G.Saray bu oyun ve skorla ligin ilk üç sırasının kullanım hakkını tekrar ele geçirdi ama Başakşehir’e yeter mi?’’

10 gündür kongreler ve üst kullanım hakkı diye yatıp kalkan Galatasaray, dün akşam ligin ilk üç sırasının üst kullanım hakkını eline geçirdi..
Maçın iki fotoğrafı var..
İlk yarının gurup resmine baktığımızda tek seçeneği olan ve onu uygulamaktan başka çaresi olmayan Adanaspor karşısında Galatasaray’ın ciddi bir baskısı vardı ama rakip kaleyle iştigal konusunda çok hafif kaldılar..

Bu resmin yakışıklı oyuncularından biri olan Linnes’in takibi ve ısrarlı baskısı sonucu kazanılan bir korner ve finalinde çizgiyi geçen bir top.
Hani İtandje’ın ikramı desem hiç de ayıp olmaz..
Debelenen Rodrigues ve Yasin tüm tercihlerini yanlış kullanırken yanlardan hiçbir orta üretemediler. Olan da Eren’e oldu..
Orta yapamayan bir takımın öndeki oyuncusu olmanın dayanılmaz sıkıntısını yaşadı..
İkinci yarıdaki coşku ve istek dayanılmazdı. Tempo harikaydı ve özellikle sol kanattan Linnes ile müthiş etkili ataklar yapıldı..
Gollerin kalitesine ve penaltılara söyleyecek bir şey yok..

İkinci yarının gurup resmine baktığımızda ise takım halinde hücum edip savunan ve temposu çok üst düzeye çıkmış bir Galatasaray vardı karşımızda..
Bu oyun ve skor da ligin ilk üç sırasının kullanım hakkının tekrar ele geçirilmesi anlamına gelir ama bu durumun önümüzdeki hafta Başakşehir maçında yeterli olup olmayacağına emin değilim..

MAÇIN ADAMI

Linnes

Her türlü olumlu şeyin altında hep o vardı

Farkı bireysel kalitesi

Bir tarafta küme düşmeye oynayan Adanaspor, diğerinde de ev sahibi Şampiyonlar Ligi adayı Galatasaray. Ama baktığımızda ilk yarım saat, iki takımın da oynamış olduğu futbol, Türkiye Ligi’nin ne kadar aşağılarda olduğunun en güzel göstergelerini bize veriyor. Adanaspor’un futbolcularının inanılmaz bir şekilde top kayıpları ve beceriksizlikleri bana göre normal. Zaten ligdeki sıralamaya baktığımızda nedeni anlaşılıyor.

Ama Galatasaray’ın ilk yarım saatteki futbolunu anlamak mümkün değildi. Sağda Cavanda, orta sahada Josue, golcü Podolski gibi üst düzey futbolcu (!) bu kadar pas hatası yapar mı diye kendimize sormadan geçemiyoruz. Podolski’nin kafasında Itandje’ın tek elle topu tutup, iki elle içeri atması ile Galatasaraylı futbolcuların güveni biraz gelmiş ve yavaş yavaş rakibine üstünlük kurmaya başlamıştı.

Ancak üstünlük kurmak, gol pozisyona girip gol atmaya yetmiyordu dün akşam. İkinci yarının başında. Solda defans oyuncusu Linnes’in bir kanat oyuncusu gibi ileri çıkıp, gol pozisyonu yaratması, G.Saray’ın akaklarını bu kanattan yapmasın sağladı. Podolski, Eren ve Yasin üçlüsü de boş alanları doldursaydı belki de fark daha büyük olurdu.
Linnes’in düşürülmesiyle kazanılan penaltı ve hemen sonrasında rakibin eline çarpan topla gelen ikinci penaltı kararı ile sahada pek fazla varlığı görülmeyen Selçuk’un atmış olduğu 2 gol de Galatasaray’ı rahatlattı. Ancak Selçuk-Tolga, Yasin-De Jong ve herkesin beklemediği Semih’in yerine Sneijder değişikliği de 4-0’dan sonra yapıldı. Bu da kimsenin umurunda değildi. Çünkü çıkanlar vazifesini yapmış, 4-0 skoru yakalamış, ’Buyurun beyler, siz bitirin’ dercesine yerlerini bu 3 futbolcuya vermişlerdi.

Burada sezon sonu ayrılması kesinleşen Podolski’ye özel bir paragraf açmak istiyorum. 60. dakikalarda kaçırdığı iki gol pozisyonu kendine ne kadar yakışmıyorsa, lüzumsuz şekilde yemiş olduğu sarı kart da aynı ölçüde yakışıksızdı. Sezon sonu ayrılacak olsa da G.Saray forması giyen bir oyuncu bunları yapmamalı.

Eğer bir takım 4 gol atıyor ve golcüsü Eren bunlardan biri değilse, bazılarının burada oturup düşünmesi gerektiğini söylemeden geçemeyeceğim.