Trabzonspor 2-0 Galatasaray yazar yorumları

Tudor’un planı kuşkusuz bu değildi. Savunmayı bu kadar önde kurması, oyunu Sneijder, Bruma ve Yasin’i fazla koşturmadan rakip ceza sahası çevresine yıkmak amaçlıydı. Carole ve Cavanda’nın hızlı oyuncular olduklarından arkaya kaçan olursa da yakalamayı düşünüyordu. Ve fakat bu oyunda topu ileride tutacak iki temel aktör gerek. Birincisi bir Fabregas. Topu en uygun opsiyona en fazla Zaman kazandıracak şekilde atabilen bir orta saha, bir de arkası dönük takıma katkı yapabilecek orta sahaya ayna olabilecek bir pivot santrfor. Podolski ve Tolga tercihleriyle bu oyunu oynamak kolay değil. Tudor’un önde oynamak ve Sneijder, Yasin ve Bruma’yı minimum geri koşturma amacını anlıyor ve takdir ediyorum. Ancak 0 pozisyon ve yüzde 42 topla oynama oldu mu iş yürümüyor demektir.

Ofsayt taktiğini çözseler...

Bu oyunda Trabzonspor’un başarısızlığı bu basit ofsayt taktiğini çözememesi oldu. Eğer çözseler oyun çok erken kopardı.
İkinci yarının hemen başındaki şahane gollerini ise ayakta alkışlamak lazım. Yanal’ın aradığı arzuladığı işte bu. Baskı. Dikine alan açan paslaşmalar, Yusuf’un harika boşa koşusu ve mükemmel vuruş. Yanal işte hep bunu istiyor. Kapılan top 4 saniyede gol.

62’de Sneijder’in oyundan çıkmasını eleştirmek o ana kadarki oyununu gördükten sonra mantıklı değil. Ancak 3 dakika sonra rakip kırmızı kart görüp Galatasaray maçı toplamda sadece 2 isabetli şutla bitirince, insan acaba mı diye soruyor.

Galatasaray Sinan’ın boş kaleye kaçırdığı dışında fazla oynadığı 30 dakika hiçbir şey bulamadı.

Tudor bir şeyleri düzeltmeye çalışırken çok şeyi bozmuş gibi. Kendi kadrosunu kurmasını beklemekten başka çare yok.

Şahane gidiyorlar

Trabzonspor’u transfer politikasında Beşiktaş ile Başakşehir’le birlikte farklı bir yere koyabiliriz.
Trabzonspor hem koşa koşa, hem de oynaya oynaya götürdü maçı. Galatasaray ise koşa koşa maçı götürüyor. 16. hafta bittiğinde 13’üncüydü Trabzonspor.
Oynanan 9 maçta ise 23 puanla lideri ikinci devrenin... Seri yakalaması gerekiyordu, o seriyi de yakaladı. Puan kaybettiği Alanyaspor maçı en iyi oynadıkları karşılaşmalardan biriydi. Şahane bir stat yapılmış gerçekten... Zeminin önümüzdeki yıl daha iyi olacağını düşünüyordum ama şimdiden güzel... Ersun Yanal, konsantrasyonu yüksek olduğu zaman çok iyi bir teknik adam. Yönetim de transfer sürecinde onla uyumlu çalıştı. Şahane gidiyorlar.

G.Saray 7-2-1 oynuyor

Yasin’e demiş ki Tudor: ’At gibi koşacaksın.’ ’Çocukken koşmaya mı gidiyorum’ diyorsun, ’Top oynamaya gidiyorum’ diyorsun. Önce top oynayacaksın.
Fizik güç tabii ki önemli... Fiziği kazanırsın ama yeteneği kazanamazsın. Galatasaray fizik anlamında kötü bir takımdı.
Rölanti, sakin bir teknik direktörden sert bir teknik adama geçtiler. 90+’larda aldığın ekstra 4 puanı düş, çok kötü durumdasın. Hiçbir maçı hak etmedi Galatasaray, kazandıkları dahil. Oyuncuların kapasitesine göre sistemler uygulanır.
Senin sistemine göre oyuncu alma şansın yok ki, arada gelmişsin. Bu kadar idman temposunda, hem de taktiksel ve mental açıdan bu kadar sert geçişler olmaz.
3’lü de oynasan, 5’li de oynasan pozisyon veriyorsun. Galatasaray 3-4-2-1 oynuyor gibi gözüküyor ama top rakipteyken 7-2-1 oynuyor. Resmen 7’li oluyorlar.
Yasin’i, Linnes’i geride görüyoruz zaten.
Tolga da geliyor, Selçuk da top almaya geliyor. G.Saray’a top oynatacaksın. Bir G.Saray takımı bu kadar kötü oynamaz.

BEN YEMEM TUDOR!

Bazı demeçler veriyor Tudor, anlamak mümkün değil. ’Yüzde 16’yla çalıştırıyorum’ diyor, kelime oyunu yapıyor.
Niye 15 değil, 20 değil... Koşu mesafelerinden, ondan bundan faydalan ama puanın azaldı. 2-0 mağlupsun, Sneijder kenara geliyor. Tolga ile Selçuk sahada.
Bana yediremezsin! Bu takımın temposunu biraz artır, Riekerink’in düzeniyle biraz oyna, sezonu tamamla. Arı kovanına niye çomak sokuyorsun?

YENİLMELERİ ÇOK NORMAL

G.Saray’ın kaybetmesi normal. Galatasaray taraftarlarında şöyle bir psikoloji var: "Bu oyuncuları seneye görmek istemiyorum" diyorlar. Mart ayında gideceğini ilan eden bir teknik adam var Fenerbahçe’de. Diğerinin ise santrforunun transferi belli olmuş. Japonya’ya hazırlıyor kendisini... Özveri bekleyemezsin bu adamlardan. Gitti bu adam yani. Böylesine iki kulüp... Çok sert bir teknik adam da gelince, taktiksel anlamda radikal değişiklikler oluyor.

Sabrın sonu Trabzon

Trabzonspor’da yönetim değişikliği, teknik adam ve yönetim anlayışı, transferler...
Sabırla geldiler bugünlere...
Ama daha çok gidecek yolları var.
Bu yönetim, Trabzonspor için son şanstır. Eğer bunlar da başarılı olamazlarsa Trabzonspor önümüzdeki yıllarda düşmeye oynar. Şehir destek verirse bu sefer de yukarılara çıkarlar.
Bu kadar net.
Trabzonspor, takım olarak Galatasaray’a göre daha iyi mücadele etti. Herkes birbirine yardım etti.
Ersun bu haliyle takımını iyi tanıyor.
Ama Galatasaray Teknik Direktörü için aynı şeyleri söylemeyeceğiz.
Çünkü Tudor bu takımı daha henüz tanımıyor. Galatasaray’da yönetim bir alem, seyirci başka bir alem. Bu kadar alemin değişik olduğu yerde ahenk hemen gelmez.

Sneijder, G.Saray’da değil

Şimdi Galatasaray’da bir Sneijder gerçeği var. Bu oyuncu iyi bir oyuncu, tamam. İyi oynadığı zaman çok faydalı olan bir oyuncu. Ama Sneijder uzun zamandır Galatasaray’da değil. Galatasaray’dan kopuk. Takımın içinde de değil.

Sneijder böyle olunca ikinci adam Selçuk da takımın içine giremiyor. Çünkü Sneijder’in getirdiği bir teknik adam vardı. Yönetim bu işi bilmiyor. Çıkıp saçma sapan beyanatlar veriyorlar.

Yani sahadaki takım ayrı telden çalıyor, Galatasaray Yönetimi ayrı telden çalıyor. Telleri keserler mi kesmezler mi bilmiyorum ama artık bu maçtan sonra nereye gidecekleri, daha doğrusu ne yapamayacakları belli oldu.
Riekerink’e göre takımda bir kımıldama var. Yeni gelen teknik adam bir, iki maç, üç maç ara gazla işleri götürebilir. Ama üç, dört maçtan sonra futbolcu ve teknik adam birbirlerinin açıklarını öğrenmeye başlarlar. Ve böyle büyük kulüplerde bazı futbolcular teknik adamlarla oynamaya kalkarlar. Yönetim de kuvvetli duramazsa iki taraf da yara alır. Bakın Galatasaray için maçın tekniğini konuşmuyoruz, yazmıyoruz.
Perde arkasında olabilecekleri yazıyoruz veya olanları.
Trabzonspor’da öyle değil. Trabzonspor’da Ersun hoca yavaş yavaş sistemini futbolculara anlatmış ve yapmaya başlamış.

Her yerde rakibe bastılar
Herkes, her yerde rakibe basıyor.
Topla oynayan rakibin etrafında en az iki veya üç Trabzonsporlu futbolcu görüyorsunuz. Neden? Baskıyı yapınca rakip takım oyuncusu bu topa vuracak. Vurduğu zaman da ahenkli, kontrollü akın yapamayacaklar.
Ama Trabzonspor on kişi kalınca bir 15 dakika bayağı zorlandılar.

Ancak Galatasaray bundan faydalanamadı. Sebebi topu yan çizgilere indiremediler. On kişi kalmış takımı sahaya yayamadılar. Ortada huninin ağzına sıkıştılar. Trabzonspor’un da istediği zaten buydu.
Dün akşam Trabzonspor seyircisi mükemmeldi. Ama bir teknik hata yaptılar. Sen ilk golü yapmışsın, Galatasaray belki paniğe girecek ama sahaya karton atarak oyunu durdurup kendi takımını soğutuyorsun.
Demek ki Trabzon seyircisinin hala daha tecrübeye ihtiyacı var.

Garry, Bruma’dan akıllı

Bruma çabuk rakip eksiltiyor. İyi güzel de rakibi eksiltirken ikinci, üçüncü pozisyonda ne yapacağını kestiremiyor. Ama Garry Rodrigues öyle değil. Çok daha doğru yerlerde işi bitirmeye kalkıyor. Hani bana ilk seçimde ’Bruma mı, Rodriguies mi?’ deseniz, ’Rodrigues’ derim.

NOTUNU ORDA VERİRLER

Hakem Halis Özkahya genelde kartları doğru yerlerde kullandı.
Bazı ikili mücadelelerde malesef hatalar yaptı. En basitini söyleyim size; Tolga Ciğerci, Yusuf’un altında kambura yatıyor. Yusuf sakatlanıyor, faulü Yusuf yiyor. Bu tarz kararlar verdiğinizde sahadaki futbolcular ve kenarda yedek kulübede oturanlar senin futbolu ne kadar bildiğini anlarlar. Yoksa standart hakemlik yapmak öyle aman aman bir iş değil. Üst liglerde bu tarz detaylar çok önemlidir.

İşte maceranın sonu

Dün gece futbol kalitesi vasatı aşmayan ama tempolu ve mücadele dozu yüksek bir maç izledik. Tudor yine macera aramaya devam etti. Alışılmamış üçlü defans ve de birbirlerini tanımayan üç stoper bir arada... Üstelik Cavanda hem arkadaşlarını tanımıyor hem de ciddi maç eksikliği var. Böyle bir tabloda Galatasaray ikinci bölgedeki alışılmış pas alışverişleri ile topa sahip olma ilkesini sahaya yansıtamadı.
Çünkü Trabzonspor’un çok etkili takım presi buna imkan vermiyordu.
Organizasyon ve hücum gücü olarak istediklerini yapamayan Galatasaray bir de defans bloğunu çizgi halinde öne çıkararak ofsayt taktiği uyguluyordu.
Trabzonspor yüksek temposuna ve de rakibini oynatmamasına rağmen ofansif açıdan da kısır kalıyordu.

Zamanlamalı koşu ve paslarla ofsayt tuzağı kuran Galatasaray’ın çizgi defansının arkasına varyasyonlar yapsalar rekor sayıda pozisyon bulurlardı.
Bu girişimi sadece ilk devrede 44. dakikada yapabildiler. Karşılıklı pozisyonun bulunamadığı bu yarıda Trabzon’un tek golü duran toptan geldi.
İkinci yarıda Trabzonspor organize atak geliştirirken, Galatasaray 18’i önünde öylesine bir yerleşme hatası yaptı ki Yusuf bir pozisyon buldu ve kaliteli bir ayak içi ile Muslara’ya kıpırdama imkanı dahi vermedi.
Bundan sonraki görüntü Galatasaray risk alacak, Trabzonspor da kontrataklarla daha fazla pozisyon üretecek gibiydi. Ama öyle olmadı. Önce 60 dakika müthiş bir takım presi uygulayan Trabzospor’da yorgunluk baş gösterdi. Bu arada üst üste iki sarı karttan Uğur kırmızı kart görünce saha içi dengeleri tamamen değişti. Galatasaray bir anda oyunu tamemen karşı alana yıktı.

Trabzonspor’un en büyük eksikliği, baskı altına girdiği zaman pas trafiği ile bu baskıyı kıramayışı. Bu yüzden takım halinde 18’ine kümelendi. Öyle bir tablo ortaya çıkmıştı ki; eğer fark 1’e inse maçta artık her şey olabilirdi. Ama Galatasaray bulduğu fırsatlardan yararlanamayınca bu durumu lehine çeviremedi.
Takım halinde kötü oynayan Galatasaray’da bu kadar maç eksiğine rağmen ben en çok Cavanda’yı beğendim. Bu da diğer futbolcular için herhalde önemli bir analiz gerçeğidir. Trabzonspor’da genç Yusuf, performansını gittikçe yükseltiyor.
Ben Trabzonspor’un iki bekini de çok beğeniyorum.
Disiplin içinde görevlerini yapıyorlar.
Hakem Halis Özkahya da çok başarılı bir yönetim gösterdi.

Sabit fikirli Tudor

Igor Tudor’un kadro tercihlerinde "Ben seçerim, ben uygularım" tavrı Trabzon’da iflas etti.
Her maça ayrı savunma ve ayrı takım ile çıkmak asla istikrarlı bir kadro yaratmaz.
Otobüsten indirdiğin Cavanda’yı stoper oynatırsan çuvallarsın. Tudor maalesef Galatasaray’ı hocalığının başlangıcında bir laboratuvar gibi kullanıyor.
Trabzonsporlu oyuncular çabuk alan daraltıp ilk toplara bastıkları gibi Galatasaray’ın hızlı ve çabuk ayağa pas yapmasına izin vermedi. Tudor’un (B) planının olmaması, alışılmış dörtlü savunmaya dönmemesi Galatasaray’ı aciz bıraktı.

Hele hele uygulanan ofsayt taktiğinde Dame N’Doye ve Castillo, Cavanda- Semih-Carole üçlüsünün arkasına dikkatli gitseler, ofsayta düşmeseler fark çok daha büyürdü.
Tesadüf müdür bilemem ama Antalyaspor ve Gençlerbirliği maçlarını Galatasaraylı oyuncular Tudor tribünde otururken kazandı. Belki de bu iki maçta başta Selçuk İnan olmak üzere oyuncular sorumluluk aldı. Tudor oyuna kenardan da müdahale edemiyor. Slaven Bilic’te gözlemlediğimiz tiyatrovari hareketleri Tudor’da da görüyoruz. Eylemleri ile söylemleri arasında çarpıklıklar var.

Teslimiyetçi tavır

Formda Joshue’yi kenarda tutup, formsuz Sneijder ile oyuna başlamak teslimiyetçi bir tavırdı. Adaleti doğru dağıtmazsan futbolcu da sana inanmaz.
Bruma’nın etkisizliği ve isteksizliği belki de vatandaşı Josue’nin oynamamasıydı.

Bu sezon G.Saray’ın yediği gollerin çoğu Carole’ün bölgesinden geldi. Carole’de neden ısrar ediyor anlamıyorum.
G.Saray’ın kurtarıcısı olan Muslera ilk golde bence hatalıydı. Podolski, TT Arena’da coşuyor, dışarıda sönüyor.
G.Saray’ın hücum hattına tempo kazandıramadığı gibi Bruma ile Yasin’e duvar olamadı.
Josue ve Rodrigues G.Birliği maçının yıldızıydı. Bu iki oyuncu geç de olsa oyuna girdikten sonra G.Saray’ın Trabzon kalesinde etkili olmasını sağladı. Onları kafadan tercih etmemenin ne kadar hatalı bir karar olduğunu dilerim sabit fikirli Tudor da anlamıştır.

TUDOR’UN ESERİ

TUDOR sisteminin en iyi işleyeceği ve sonuç alacağı maçlar, deplasmanda ve Trabzonspor gibi takımlara karşı olanlardır. 3’lü savunmanın önüne attığın 5’liyle hem orta sahaya hakim olursun hem de gelen yardım ile savunmada fazla adamla pozisyon vermezsin. Bunların devreye girmesi için en önemli kriter doğru oyuncuları sahaya sürmektir.
Öncelikle, Tudor’un oyuncu seçimleri ve bu oyuncuları sistemde oynattığı pozisyonlar yanlıştı. Cavanda ve Linnes’in oynaması ile stoper Carole seçimi, Trabzon’a moral ve güven vermiştir. Bırakın bu isimlerin az oynamış olmalarını, sadece, duran toplardan gol yemede kötü seceresi olan bir takımın stoperleri Cavanda-Carole olmaz.

Olursa, rakip orta yapmasın diye dua edersin. Büyük resme bakarsak, takımda değişim ve seçimleri, bilgisayar-konsol oyunundaki gibi sert yaparsan sonuçları da o kadar acıtıcı olur.
Duran toplara hâlâ rakipler vurmaya devam ediyor. Savunma hâlâ hata yapmaya devam ediyor. Orta sahada Selçuk işin organizasyon tarafını yapmaya çalışıyor. Peki Tolga ne yapıyor, Linnes niye sahada, Sneijder ne yapmaya çalışıyor, Podolski’ye zaten ’arigatoo’!

RIEKERINK OLURDU

Bir başka sorun ise, 5’li orta sahada iki kenarda oynatılanlar. 3’lü savunmanın en önemli iki adamıdır kenar oyuncuları. O zaman şunu soralım Tudor’a: Kendisi gelmeden önce bile, iki kenar oyuncusu yardım etmediği için rakibin beklerinin yıldız olduğu maçlar ortada iken hâlâ Yasin ve Bruma’dan bu yardımı bekliyor musun? Yediğin 2. gole bak, her şeyi anla. Ayrıca, Bruma ve Yasin bunu yapabilse, takımın başında hâlâ Riekerink olurdu zaten. Trabzon ve Beşiktaş maçlarındaki G.Saray’ın bana anlattığı tek şey vardı. Rakipten korkan ve kendi alanından çıkmayan bir takım. Heyecan, yedek kulübesi önünde olunca iyidir. Ama sahada yoksa, o zaman sadece kenarda şov olarak kalır.

Başkanın sayesinde

Tudor’un kadrosu maç öncesinde elimize geçtiğinde ve defansta Cavanda, Semih, Carole üçlüsünü görünce "Harakiri yapıyor" diye dü∫ündük. Tudor’la birlikte takım savunmasını daha iyi yapmaya başlayan Galatasaray, duran top savunmasında ise yine çuvalladı. Hem de bir başka biçimde. Riekerink döneminde kornerlerde alan savunması yapan, fakat sadece durduğu yere top gelirse uzaklaştıran Galatasaray bu kez adam adama savunma yaptı. Ama ne adam adama savunma, evlere şenlik. Herkes adamını alıyor ama çevresine bakan yok! Trabzonspor’un onca transferi arasına altyapıdan yerleştirilmiş pırlanta Yusuf Yazıcı maskeyi düşürüverdi! Yusuf’un arka direğe attığı kornerde Castillo’nun bomboş kalmasını yüzü kızarmadan açıklayabilecek bir profesyonel olduğunu sanmıyorum!

Öğüdüm olsun...

Trabzonspor kaybettiği topları her pozisyonda ikili üçlü sıkı∫tırmalarla kazanırken, Tudor’un bir ba∫ka kumarına cezası kesecek üretkenlikten uzaktı. Çizgi halinde ileri çıkan Galatasaray defansının arkasına doğru zamanda pas yapmayı ilk yarıda hiç ba∫aramadılar ki; ba∫arsalardı Tudor açısından unutulmaz bir maç olabilirdi! İkinci yarının hemen ba∫ında Olcay’ın kazandığı ve 2 pas sonrasında Yusuf’a bıraktığı top maçın kaderini de belirledi. Yusuf şahane bir vuruşla takımını ileri taşımayı başardı. Sık yazmadığımdan Yusuf kardeşimize de naçizane bir öğüdüm olsun: Çok yeteneklisin, ama unutma ki yetenek tek başına bir işe yaramaz. Arda ağabeyin gibi adanmak, çalışmak ve doğru karar vermek lazım. Seneler sonra bir gün ayrılacak olursan rotan direkt Avrupa olsun.

Şampiyon adayı

Uğur’un acemice gördüğü kırmızı kart ve Rodrigues’in oyuna girip harika oynaması oyunu ve pozisyonları Galatasaray’a getirdi. Atamadılar. Sezon bittiğinde eğer başarıp üçüncü olurlarsa Dursun Özbek, "Fenerbahçe’yi geçtik, ba∫arılıyız" diye açıklama yapabilir, şaşırmam. Çünkü kendisi ve yönetimi futbol yönetimine yabancı! Muharrem Usta o kadar krizin içinden taraftarını tek yumruk yaparak, hocasına kalkan olarak çıktı, Özbek yönetimi taraftarı yitirirken, oyuncularını da değersizleştirdi. Trabzonspor, Ersun Yanal’ın, Denizli’deki, Ankaragücü’ndeki, Gençlerbirliği’ndeki takımları gibi gelişiyor. Sezon başındaki transferleri yapanları karıştırmadan, devre arası transfer yapanların kararları ile birkaç takviye Trabzonspor’u Şampiyon adayı yapar.

Sirk!..

’G.Saray’ın savunması mevsim sebzelerinden yapılmış çorba kıvamında olunca, Trabzon güle oynaya kazandı… ’

Bir tarafta ’tam tekmil’ Trabzonspor; üstelik seyircisini de en yoğun biçimde arkasına almış... Öte yanda eksiği gediği bolca ve ’kurbanlık koyun’ durumunda bir Galatasaray...
Hele savunmanın dizilişi tam bir ’mevsim sebzelerinden yapılmış çorba’ kıvamında…
Aslan terbiyecisi atlarla gösteriye çıkıyor, palyaço trapezde...
Tamam; zorunluluk ama bu kadarı da fazla gibi durmadı mı?

Nitekim iki pası bir araya getirmekten aciz Carole ile riskli oyunun doruklarında gezen Cavanda’ya etkileyici paslarını kendi yarı alanından kullanmak zorunda olan Sneijder’in bu oyun planında kaçınılmaz olan gol; afiyetle yenmiş oldu.
Oyunun boyunu kısaltan ve takım savunmasında çok gelişmiş olan Trabzonspor takımı sahanın tek hakimiydi…
Onlar sirk gösterisine gelmiş protokol seyircisi gibi rahattılar ve eğlenerek oynadılar. Galatasaraylı oyuncular ise 45 dakikada rakip kaleye hiçbir gol girişiminde bulanamayarak ve Onur Kıvrak bir kez bile yere yatıramayarak tarihe geçmiş oldular..
İkinci yarıda Linnes ve Carole’un aynı kanatta yakalanıp muhteşem anlaşamamaları (!) ile ikinci de geldi. Yusuf golü yazdığında sağ beki yoktu ve iki beki de soldaydı Galatasaray’ın.

Uğur’un kırmızı kartından sonra saha hakimiyeti Galatasaray’ın eline geçti ama dişleri olan takımın ısıracak mecali yoktu...
Maçın adaletli sonucu finalde tabelada yazandı ama Galatasaray’ın da on bire on bir bu kadar ezildiğine daha önce hiç şahit olmamıştık...


MAÇIN ADAMI: Yusuf Yazıcı

Bu çocuk parlıyor. Yaptığı her şey üst düzeydeydi...

Muslera ’Dursun’

Sonda yazacağımı başta yazayım.
Herkes gitmeli Galatasaray’dan.

Dursun Özbek’ten, Sneijder’e, Tudor’dan malzemeciye kadar herkes ayrılmalı bu kulüpten. Olmaz çünkü düzelmez hiç bir şey bu kulüpte, bu kafa ile, bu oyun ile, bu düşünce ile. Kimse kimseyi üzmesin, kimse zarar görmesin, herkes gitsin. Sadece Muslera dursun. Yazık ki o da ne hallere düşüyor. Utanmasa ağlayacak neredeyse. Dursun Muslera!
Muslera’ya futbolu unutturuyor bu takım. Topu oyuna sokarken, sokmaya çalışırken bu kadar mı kötü olabilir Muslera gibi bir kaleci? Sebebi belli; bıkmış.
Her maçı kurtarmaktan, ya da yorulmuş.
Bruma, Yasin, Rodrigues topu rakip kaleye kadar getiriyor, skor yapacak adam yok. Golcü demiyorum bakın, adam yok, futbolcusu yok.

Forvetsiz Galatasaray, yoğurtsuz mantı, pilavsız kurufasulye, şekersiz sütlaç, etsiz çiğ köfte, çaysız kahvaltı gibi oluyor. Saçmalıyorum işte tıpkı Galatasaray’ın dün akşam saçmaladığı gibi. Aynı şeyleri yazmaktan bıktım, sıkıldım, sıkmaya başladım çünkü. Yemek tarifi yaptırıyor bu takım bana artık. Eskiden zaferlerini yazardık şimdi çaresizliklerini.
Sneijder surat asık, eller belde, bir tavır, küskün! Faydasız olduğu gibi herkese kötü elektrik veriyor. İstediğimi yaparım, beni dinlemeyen olursa ’biletini keserim’ havalarında. Şimdi kafayı Tudor’a takmış belli ki. Ama bu taraftar da Sneijder’e fena bileniyor farkında değil. Bir kıvılcım yeter iplerin kopmasına.

Bordo-mavisiz olmuyor

Carole, Cavanda ve Semih ile Trabzonspor ya da her hangi bir maça 3’lü çıkamazsın İgon Tudor. Biz onu taktik dehası sandık Karabükspor’da ama Tudor ’ezberciymiş’. Lige havlu atmış Trabzonspor, ligin ikinci yarısına adeta şampiyonluk havasında başlarken, Galatasaray ligde sanki hiç bir amacı yokmuş gibi oynuyor.
Fenerbahçe ve Galatasaray bu kafa ile devam ederse Trabzonspor ikisini de geride bırakacak 34. hafta sonunda.
Stat muhteşem. Seyirci değil, taraftar olmuş tribündekiler tekrar. Maç izliyorlar, tiyatro değil. Trabzon şehri havaya girmiş. Birazcık sabredilirse, Trabzonspor şampiyonluğun en güçlü adaylarından biri olacaktır. Gelecek sezon olmasa da 2018- 2019’da şampiyonluk mücadelesi verecektir bordo mavililer. Lige renk geliyor Trabzonspor ile.
Olmuyor bordo mavisiz lig de, Avrupa da. Yönetime ve Ersun Yanal’a mutlaka destek olmalı taraftar ve sabredilmeli.

Dik oynamaya devam.

Penaltı ve kırmızıyı atladı

Yazarımız Deniz Çoban, Halis özkahya’nın performansını yorumladı:

Trabzon’da 41 bin kişi önünde oynanan, atmosferi yüksek ve ikili mücadelelerin çoğunlukta olduğu bir maç izledik. Halis Özkahya’yı uzun zamandır ilk defa böyle istekli ve çok koşarken gördüm. Pozisyonlara yakındı, her iki takım için eşit düdükler çalmaya gayret etti. Trabzonspor galibiyeti sonuna kadar hak etti ancak hakemin de bazı hataları oldu.

Değil diyene saygı duyarım


Hakemin en belirgin hatası; 77. dakikada sarı kartla oynayan Yusuf Yazıcı’nın, Tolga’nın ayağına basmasına göstermediği ikinci sarı karttı. Bu dakikada Yusuf Yazıcı kırmızı kartla oyun dışında kalmalıydı, ancak hakem faul dahi çalmadı. 57. dakikada Trabzonspor ceza sahası içinde Uğur Demirok; top için mücadele etmiyorken, pozisyon almaya çalışan Selçuk’u kolundan tuttu. Bu tutmayı hisseden Selçuk da kendini yere bıraktı. Penaltı değil diyenlere de saygı duyarım ancak topsuz alanda yapılan bu ihlale penaltı çalınsa bence daha doğru olurdu.

Poldi 2. sarıyı görmeliydi

Sarı kartla oynayan Podolski’nin 53. dakikada Mas’ı arkadan çekerek düşürdüğü pozisyonda hakem ikinci sarı kartını çıkartabilirdi. Umut vaat eden atak yoktu, Galatasaray savunması yerindeydi ancak Podolski’nin topla oynama ihtimali yokken rakibini arkadan çekmesi sportmenliğe aykırı olarak değerlendirilebilirdi.

Özkahya sessiz kalmamalıydı

Uğur Demirok’un arka arkaya gördüğü iki sarı kart da doğruydu. 70. dakikada Rodrigues’in şutunu eliyle kesen Okay sarı kart görmeliydi. Pozisyon dışardaydı, penaltı değildi. 88. dakikada Yasin’in rakibinin ensesine onu küçük düşürür şekilde hafifçe dokunmasına Özkahya sessiz kalmamalıydı, sarı kartını kullanmalıydı. 91. dakikada Galatasaray’ın golünde Cem Hanoğlu’nun ofsayt bayrağı da doğruydu.