Medipol Başakşehir 2 - 2 Fenerbahçe yazar yorumları

Advocaat kopmuş
Başakşehir’in iki kalecisi cezalı, stoperi Yalçın yok, bekleri hücumcu yani savunma titriyor. Mahmut’un da burnu kırılıyor. Ama Advocaat durumdan habersiz. Yine kendi sahasına yerleşmiş. Benzer olaylar Fenerbahçe’nin başına gelseydi bu maç nasıl oynanırdı?

Bir dönem medya olarak Advocaat’ın resmini Obra’nın yanına koyup bir denklik, bir benzerlik aradık. Ne ayıp ettik!

Obra kim? Ntvspor için İsmail Şenol’un Obra’yla sezon başında yaptığı röportajdan biliyoruz ki, basketbolun Da Vincisi, Olimpiyatlar’da oynanan tüm savunma ve hücum setlerini ezberlemiş, analiz etmiş. Zaten kendi takımını çoktan yutmuş. Rakipleri ezberlemekle kalmamış. Rakipleri onlardan daha iyi tanıyor. Rakip olmayanları bile ezberlemiş.

Lens’i koşturacak!


Peki Advocaat şu an nasıl bir durumda? Bakın! Başakşehir’in iki kalecisi cezalı. Güvenilir stoperi Yalçın yok. Aslen bir orta saha olan Attamah, Epureanu’yla birlikte savunmada.

Tartışmaların ortasındaki Emre’nin yanındaki Mahmut’un burnu kırılıyor. Holmen oyuna giriyor. Eren ve Caicara gibi önceliği hücum olan iki kanat bekiyle sahada. Yani savunmada titriyor.

Abdullah Avcı’nın agresifliği aslında bundan. Kalecisi kırmızı kart sonrası zoraki kaleye geçmiş, santrfor ruh halinin de gerisinde. Ama Advocaat durumdan habersiz. Yine kendi sahasına yerleşmiş. Yine 1 ve 2. bölgeler arasında bekliyor. Kontra peşinde. Lens’i koşturacak.

Kendi takımından habersiz


Obra rakipleri ezbere biliyor. Bilmediklerini de biliyor. Advocaat kendi takımında kimin cezalı olduğundan habersiz. ’Ukraynalı oyuncumuz’ diyor.

Uzatmayacağım. Bu maçı Fenerbahçe rakip ceza sahasının içinde oynamalıydı. Şartları terse çevirelim. Rize’deki olaylar sebebiyle ılıman iklimi terse dönüp kasırga olmuş Başakşehir’in yerinde Fenerbahçe olsaydı, Topal stoperde, U21 kalecisi kalede, Souza’nın maçta burnu kırılıyor... Bu maç nasıl oynanırdı? Ve skor nasıl olurdu? Siz söyleyin...

İntikam faulünün sonu

ZİNCİRLERİNDEN kurtulmuş iki takım izledik Başakşehir’de. İki ekibin de ligdeki karakterleri benzer: Savunmada kompakt duruyorlar, yirmi pasla değil, 3-4 pasla gole gitmeyi hedefliyorlar. Dün işler biraz değişti doğrusu. Sebep orijinal savunma ayarlarının bozulması mıydı, yoksa erken gelen goller miydi bilmiyorum; ama bir Advocaat takımıyla bir Avcı takımının bu kadar pozisyon vermeleri, çok alışılmış bir durum değil.

CENGİZ UMUT VERİYOR
Hikayeyi biraz da bireysel arızalar belirledi elbette: Genç Faruk, hava toplarında Van Persie’yle baş edemedi; ilk dakikadan itibaren genç kaleciyi zorlayan Hollandalı, sonunda da golü kafayla buldu zaten. Başakşehir’in Faruk dezavantajını Fenerbahçe’de Şener-İsmail dengelediler, Cengiz-Visca’ya hayatlarının en rahat maçını oynattı iki bek.
Tabii Başakşehir’in sağdan yaptığı bindirmelerde soldan içeri girip gol arayan Cengiz’e ayrı bir parantez açmak gerek. Türk kenar oyuncularının kronik eksikliğidir bu konu. Kuyt bu işi harika yapardı, soldan gelişen hücumlarda sağdan girip 15 gol atardı sezonda. 19 yaşında bir Türk gencinin, Cengiz’in bu işleri yapıyor olması, ülke futbolu adına umut verici.

3 FAUL BİRDEN
Ülke futbolu adına can sıkıcı olansa, maç boyunca süregelen çirkinlikler... PFDK’nın verdiği komik cezaların etkisi daha geçmemişken, Avcı-Advocaat polemiği eklendi bir de üstüne. Başakşehirliler yedikleri ikinci golde atışın yerinden kullanılmadığı yönünde itiraz ediyorlar da, esas konsantre olmaları gereken konu bence o faulün nasıl yapıldığı.
Ozan, Emre’ye iki dakika önce sıradan bir faul yapmıştı, Emre o faulün intikamını 3 karşı faulle aldı! Golün geldiği serbest atış da, Emre’nin üçüncü intikam faulünün sonucuydu zaten. Emre kırmızı kart görmek için çok uğraştı ama Mete Kalkavan, Salih’e faulünü kaçırınca bir kez daha ucuz kurtuldu doğrusu.

ZOR DOSTUM ZOR!

Avcı ilmik ilmik ördüğü takımıyla, bir anda tüm hesaplarının boşa çıkabileceğini gördü

Maç kendi içinde gerilimini üretmekte çok zorlanmadı. Lig yarışının "kopuk" takımı Fenerbahçe için en önemli hedef haline gelen kupada "yoldan çıkma" şansı yoktu.
Başakşehirli oyuncuların Rize’de gazeteci linç etmeye kalkması ile birlikte, birden bire başka bir "devran" oluştu. Sezonun en önemli, en beğenilen ve en takdir edilen takımı, bir anda "hedefsiz" hale gelebilecek ortamı yaşamaya başladı. Fenerbahçe’ye avantajı verebilir, Beşiktaş ile lig finalinde ikinciliğini bile tehlikeye sokabilirdi. Abdullah Avcı ilmik ilmik ördüğü takımıyla, bir anda tüm hesaplarının boşa çıkabileceğini gördü.

Kendisi de gergindi, oyuncuları da. U21 kaleci ile Fenerbahçe karşısına çıkmak zordu ama Başakşehir’i zirveye taşıyanlar sahadaydı. Visca, Emre, Cengiz veya Adebayor... Böyle bir dörtlü her zaman tehdit demekti. Her şey bir tarafa heyecan içindeki acemi kaleciyi tehdit edecek bir Fenerbahçe olacak mıydı?
11. dakikadaki 2-0’lık skorla "Ne oluyor?" dedi herkes. Ozan’ın şutuyla fark bire indi ama beraberinde de düşen tempoyu getirdi. Durum Fenerbahçe’nin işine geldi. Emre’ye baskı uygulayıp, Visca’nın da hızını kestiler. Al gülüm-ver gülüm oyununda, kendileri de pozisyon bulamıyorlardı. Kadıköy ayağına saklıyorlardı kendilerini.

Ve beraberlik golü. Faulü çabuk kullandı Fenerbahçe... Atak golle sonuçlanınca Abdullah Avcı, "yerinden" atılmadığı için çok itiraz etti. Duruma mantık yürütelim; faul atışı, hareketin yapıldığı yerin iki metre önünden kullanıldı; doğru. Peki; Başakşehir golü bu yüzden mi yedi? Atıştan sonra top üç tane ayak, bir tane kafayı dolaştı. Taç atışlarında bile 3-5 metre mesafe kat edilirken, Avcı faturayı Aatif’a basmayan, Şener’e orta yaptırtan veya tek santrafor Van Persie’ye kafa vurdurtana kesmeli aslında.

Hesap, Kadıköy’deki rövanşa kaldı. Başakşehir için oynadığı stat çok fark etmiyor. Ama Fenerbahçe kendi sahasında daha güvenli oynuyor. Finalin adını koyamadan bitirdiler 90 dakikayı...

Kupa yarı finalinin ilk yarısında Fenerbahçe cephesinde Galatasaray maçının benzer saha içi görüntüsü vardı: Takım halinde topun arkasına geçip alan savunması uygulamak. Bu savunmada bütün yük orta alan ve geri dörtlünün üzerinde. Ve de ileri uçtaki verimsizlikten, tesadüflere kalmış ofansif girişimler. Başakşehir sistemi oturmuş bir takım ve planlı-programlı saha içi parselizasyonuna sahipler.
Oyunu domine ederek ilk yarının tek hakimi oldular. F.Bahçe, Cengiz’in üst üste gelen güzel golleriyle çok erken iki farklı skor dezavantajına düştü

Bu durum, kalan bölüm için çok büyük bir handikaptı. Çünkü mecburen risk alınacak, bu da Başakşehir’e istediği ortamı hazırlayacaktı.
Ancak Cengiz’in ikinci golünden bir dakika sonra, hiç pozisyon yokken, genç kaleci Faruk’un yaptığı hatadan kazanılan golle, F.Bahçe adeta hayat buldu. F.Bahçe, yine devre sonuna kadar sıkıntılar yaşasa da pozisyon üretemese de başka gol yemeden devreyi bitirdi. İkinci yarıda bana göre Abdullah Avcı, önemli bir hata yaptı. İşler istediği gibi gitse de çift santrfor gereksizdi.

Hadi bu düzen ilk yarıda tuttu ama ikinci yarıda mutlaka bir Mustafa Pektemek-Mossoro değişikliği gerekliydi.
Çünkü orta saha yorgun Emre ile Mahmut’un sakatlanmasından sonra oyuna giren maç eksiği olan Holmen’e kalmıştı.
Fenerbahçe, biraz daha hareketli başladığı bu yarıda yine Şener’in aynı derbideki gibi yaptığı mükemmel ortada Van Persie ile beraberliği buldu. Bundan sonra Abdullah Avcı, gereken değişikliği yaptı. Ama ondan sonraki baskılı oyun son 10 dakikada iki net pozisyon getirse de galibiyet için yeterli olmadı. F.Bahçe kupanın ilk ayağında başarılı futbol sergileyemese de rövanş için istediği avantajı elde etti. F.Bahçe’nin forvetlerinde zaten büyük fizik problemi var, bir de Lens’te düşüş başladı. Bu da ileriki haftalarda problem olacaktır.

Müthiş bir başlangıç oldu... İlk çeyrekte Başakşehir’in inanılmaz temposuna, bindirmelerine, paslaşmalarına ve gollerine tanık olduk... Fenerbahçe savunmasının da "perişan" hallerine...

İlginç olan, Rize maçı sonrası çıkan olaylarla morali ve motivasyonu "dip" yapan Başakşehir’in maça bu kadar iyi başlaması, üç gün önce deplasmanda Galatasaray’ı yenerek morali "zirve" yapan Fenerbahçe’nin de bu kadar kötü başlamasıydı... Sanki iki takım arasında roller değişmişti...

Fenerbahçe ilk yarıda golü bulmasına rağmen, rakibinin eksikliğinden, moralsizliğinden, kalesindeki "çaylak" Faruk’tan yararlanamadı... Attığı golde de Ozan’ın etkili vuruşu ve Caiçara’nın çizgiden çıkardığı top dışında rakip kaleye gitmekte bile nazlandı, zorlandı...

Ancak şurası ilginç ve kesin; Fenerbahçe futbol adına asla iyi işler yapmıyor, yapamıyor... Buna rağmen istediği sonuçları alabiliyor... Açıkcası bu da bir marifet olmalı...

Son maçlar için kaptan Volkan’ın da hakkını teslim etmeliyiz... Her savunma yanlışında, her savunma zaafında ya da rakibin her yaratıcı pozisyonunda ortaya çıkıyor, tehlikeyi önlüyor... Sezon sonu gelirken, gerçek Volkan da sahalara döndü gibi...

Ancak Lens’i anlamakta zorluk çekiyorum... Caminanın sevgilisi gibi, bunu da açıkcası hak ettiğini düşünüyorum... Ama son maçlarda ortada hiç yok, adeta kayıpları oynuyor... Lens kendine bağlanan umutların ve gösterilen sevginin hakkını ve karşılığını daha iyi vermeli...

Başakşehir’in Rize maçı sonrası yaşadığı olaylar sanki vücut kimyasını bozmuş gibi... Abdullan Hoca başta, şimdiye kadar görmediğimiz ölçüde gergindiler... Çok iyi başlangıca rağmen, ilk 15 dakikanın dışında bir de son 15 dakikada göründüler... Maçın diğer bölümlerini adeta dinlenerek geçirdiler...

Başakşehir için şu sıkıntı da var; Rize’de son dakikada öne geçtiler, bu üstünlüğü ancak 30 saniye koruyabildiler... Fenerbahçe maçında 2-0 öne geçtiler, beraberliğe yakalanıp avantajı yitirdiler...

Başakşehir’in bu konuda ciddi bir özeleştiriye ihtiyacı var... Bir de bu travmayı en kısa sürede atlatmaya... Yoksa önce hafta sonu oynanacak Beşiktaş lig maçı tehlikeye girer, sonra da lig ikinciliği...

Fenerbahçe bu futboluyla halen ligikinciliği için iddiasını sürdürüyor, kupa finali için avantajlı duruma geçiyorsa ortada ilginç bir durum var demektir... Zaten bu Türk futbolunun sağı-solu belli olmuyor...